Modas de Santu Giolzi In Ischirìa


Modas 2

 

 

 

1

S’iscampagnada a Nostra Signora

2

Carrasegare

3

Friscios e fruscios

4

Ammentu ‘e Duminigu

5

Sa torrada ‘e Peppinu Buccia ‘ e Fae

6

Santa Lughia bella, sa festa ‘e cabidanni

 

 

    Modas 3

 

 Torna a Cantos

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 images Joan Mirò

  

    Carrasegare

          1

 

Eeh, tando sì chi fit carrasegare !

Sa festa ‘e santu Giolzi soberanu:

cattas e rundas e ballos a tràcchida

fena a sas duas e a sas tres de manzanu.

Sa zente tando fit pro diveltire,

ateru che chigina o malas pascas !

E balla chi ti ballo

che passaian cuddas baranta dies

chi in piatta sonaiana sas matraccas.

Sas matraccas in piatta sonaiana

e calchi foltunadu resessiat,

si nd’aiat solte,

a dare appuntamentu in calchi istalla

a sa picciocca in dominu

chi intro sa sala l’aiat fattu a padza.

In dominu pariat fena pius bella

e cuddu chilcaiat de l’infiamare

ballende e cumbidende caramellas.

Si aberu aiat foltuna poi già eniat

pro mesoretta, prima ‘e si recuire,

si fattu no gighiat babbos o frades.

Ma già capitaiat, pius de una olta,

de restare a s’asciutta,

fattende sa figura ‘e s’assu ‘e guppas.

Ca a boltas cudda, sutta a su dominu,

gihiat sos caltzones

e sutta gighiat puru sos vuttones.

E cando gasi li capitaiat

de aberu fin friguras de cozone !

 

Beniat sa die chi si pianghiat a Giolzi.

Tando, su maltis rassu, dae manzanu

giunghian sos boes a cudda balca a rodas,

e si che pigaiana

Duminigu Masia cun Peppe Ispanu.

Si los mentovo no lis siat a pesu

ca issos e tottu s’ainu l’an ispresu:

unu estidu 'e nieddu

cun sa este ‘e su cogiuu,

s’ateru de indianu,

cun duas pumas de colvu subra ‘e conca

e una cobelta etza ettada in coddos.

Cun tottu su chi si che tragaian

no fit tzeltu su frittu chi sentian.

Frittu a siguru issos no sentiana

ca no fit pagu su chi si sulzìana.

 

E giraian sa idda ettende irroccos,

oldiminzende un’ispezie ‘e filunzana

chi naraiat: "Cara zunzella,

della casa nuova

vuoi venire con me

a fare il merendino…

canta anche tu bambino ! "

ch’essian tottora…

Eo puru, chi che fia cantu una cita

lis ripetia cussa cantone istrana:

"cara zunzella della casa nuova

vieni con me a fare il merendino…"

E cuddos la sighiana:

"Tu metterai / soltanto / il tegamino,

io metto la salciccia e le due uova…"

Nendela gasi, mi’

coment’esseret istada litania.

Poi finiat:

"E insieme suoneremo lo strumento

le uova fuori e la salciccia dentro…"

Cèèè! Ite maleducadu !

Naraiat calchi femina.

E riìat.

Cando arrivian a sa piatta ‘e s’Istancu

frimmaian sa barracca,

che tragaian cosa ‘e litros de inu biancu,

rugiu o nieddu, tottu fit cheppare,

e faghian cussa dansa de sa catza.

 

 

 

 

 

 

   2

 

    E ite fit ?

    Leaian a Nanni Ottu, cuddu coltzu,

e lu prendian a su palu ‘e sa balca

e cuddu mesu moltu

dae sa cottura, tott’ispettorriadu,

si lassaiat fagher unu chilciu in matta

fatt’a calvone, fumende ‘e sa calura;

Peppispanu leaiat unu bruncone

cun una boccitedda e tinta rugia

subra sa punta,

faghiat un’orazione

e mancari incheladu

bi l’iscudiat gasi, a totta foltza,

isfidiadu !

A totta foltza gasi l’iscudiat,

e cuddu, chena mancu pisulare,

si che moriat de su male cadufu,

sa tinta lu tinghiat

de sambene, pariat polcu ispeadu…

Su giru sighiat fena a notte manna,

e si faghian chi nde li essiat sa canna,

buffende inu a trainos,

biancu, rugiu, nieddu, ite si siat.

 

Cando sa balca si lis arenaiat

isfascendesi in calchi cantonada,

tando a sa fine si nde falaian

o a narrer medzus nde los falaiana,

e comintzende s’alveschida ‘e su melcuris

andaian a si ponner sa chigina.

Una olta ch’intrein fen’a intro ‘e chegia,

ma s’agatteit babbai Biancu, su rettore,

chi intrende in gianna si peseit a boghes:

O peldèu – nachi – e ite cheret cul’sta zente,

culto’ bagasso’, culto’ peccadores !

A fora, a fora dae sa chegia mia !

o giamo sa giultiscia e bo si pigiat !"

Fatt’est chi si ch’andeni a sa chentina

a si ponner pari pari sa chigina.

Tando est chi a sa chentina si ch’andeni

e paris sa chigina si ponzeni.

Pianghende s’imbreaghera Peppispanu

gighiat ancora un orineri in manu,

pienadu a mele e a bicculos de catta.

Mintet sa manu tantu ‘e l’assazare,

pero su mele li pariat istranu.

Si girat a Masia impiberidu:

Domenicaccio, brutto traditore,

questo miele è salito, cos’hai fatto !?

Caro Giuseppe, amico mio sincero,

non ti arrabbiare, ci ho solo pisciato...

Pesein s’ultimu gridu: "Giolzi meu !"

Ma oramai no aian pius un’untza ‘e alenu.

E s’imbolein, comente fin e tottu,

in bestire nieddu

cuddas pumas de colvu

e sa cobelta etza ettada in coddu..

 

 

 

Home | chie est | cantos | sonos | friguras | liberos